Dik Sack doet voortaan zelf de boodschappen

Hij pakt een winkelkar en loopt de supermarkt in. Recht voor hem ziet hij de fruit afdeling. Hij is gek op fruit dus doet hij gesneden mango, fruitsalade, kant en klare peertjes en een kist met pers sinasappelen in zijn kar. Dan loopt hij door naar de vleesafdeling. Dik is ook gek op vlees. Na lang zoeken besluit hij om een lekkere rollade mee te nemen, karbonaadjes, biefstuk, steak, kip en gemarineerde speklappen.

Bij de groente aangekomen ziet hij een mooi bloemkool liggen dus doet hij die ook in zijn winkelwagen. Broccoli, snijboontjes en asperges volgen. Een flinke zak aardappelen voegt hij er maar even bij.
De kaas ziet er heel lekker uit. Dik is ook gek op kaas. “Hmmmmmm, wat zal ik doen? Brie? Roomkaas? Nou, weet je wat, kiezen kan ik toch niet dus ik neem gewoon alles mee!” zegt hij. Roomkaas, brie, camembert, een flinke stuk Maaslander, pitjeskaas en iets wat er heel interessant uitziet maar waarvan hij niet weet wat het is gaat ook de kar in; mozarella.

 

Dan gaat hij de hoek om naar de zoet afdeling. Zijn ogen worden groot. Gangmakers, stroopwafels, stroopkoeken, kokoskoeken, speculaas, pindakoekjes, Bastogne koekjes waar hij gek op is, ze gaan allemaal de kar in.

De chips afdeling is ook niet te versmaden. Paprika chips, naturel chips, kaas chips, nootjes, ze gaan allemaal mee. Pringles, Nibb-its en kaaskoekjes…. Zijn ogen zijn inmiddels zo groot als schoteltjes. Hij blijft maar pakken.

Na een tijdje heeft Dik zijn kar nog verder gevuld met melk, karnemelk, yoghurt, kwark, vla, tiramisu, sinaasappelthee, muntthee, bosvruchtenthee, gewone thee, verschillende soorten koffie, 3 verschillende soorten wasmiddel, afwasmiddel, kaarsjes, 4 verschillende soorten pizza’s, shampoo voor hem en voor haar, een grote pak wc rollen, tissues, maandverband, tamponnen, tandpasta, nieuwe tandenborstels, de Kijk, Quest, kruiswoordpuzzels, Story, Libelle, Margriet, Weekend en voor hemzelf, de Donald Duck. Die verstopt hij stilletjes onder de rest van zijn boodschappen.

Bij de broodafdeling aangekomen staat hij zijn lippen af te likken. Zoveel verschillende soorten brood, dat had hij nog nooit gezien.... Wat moest hij in hemelsnaam meenemen? “Nou, weet je wat, ik neem gewoon van alles wat!” zegt hij enthousiast. Bastogne boord, maïs brood, volkoren brood, witbrood met sesam, bruinbrood  met maanzaad, muesli bollen, krentenbollen, oooooo en de saucijzenbroodjes zijn ook niet te versmaden dus die gaan ook mee. Hij ziet frikadellenbroodjes, gehaktbroodjes, ragoutbroodjes. Alles gaat de kar in. En ineens, vanuit zijn ooghoek ziet hij het staan…  slagroomtaart! Als hij ergens gek op is dan is het slagroomtaart! En er lag er nog maar één!

 

Hij neemt een snelle spurt en wil net de taart pakken maar……. die wordt net voor zijn handen weggepakt door een hele dikke dame. Dik is totaal verbluft. Hij is ook even sprakeloos. Dit had hij niet verwacht.

“Hé, die wilde ik hebben!” zegt hij nijdig.

“Ja, ik ook. En nu is het van mij!” zegt de dame in kwestie met een voldaan gezicht.

Dik kijkt haar van boven naar beneden aan. Hij staat te trillen van boosheid. Met zijn bekende bescheidenheid zegt hij:
“Jij bent veel te dik voor slagroomtaart, je kunt beter crackers gaan eten. Kun je nog afvallen ook!” zegt hij.

“Pardon???? Pardon??? Hoe durft u????” zegt mevrouw boos. “Ik laat me niet zo toespreken! De brutaliteit!” Haar ronde gezicht is rood aangelopen.

“Ik spreek alleen maar de waarheid. U bent dik. Als u praat gaan uw onderkinnen op en neer. Dat zie ik toch? Dat ziet iedereen die hier staat. U kunt beter die taart aan mij geven en gezond gaan leven.”

 

Er is inmiddels een groepje mensen om ze heen komen staan. “Er zijn toch dingen voor dikke mensen bedacht om af te vallen? Ze slaan je om de oren met reklame tegenwoordig, ga dat maar doen en geef de slagroomtaart maar aan mij. Doet u mij en uzelf een groot plezier.” Zegt hij liefjes.

“Ik ben helemaal niet dik, ik ben gezet. Mijn man heeft er geen moeite mee dat ik er zo uitzie dus houdt u uw mond maar dicht, grote bullebak dat u bent!” zegt mevrouw boos.

 

“Dan is uw man stekeblind! Iedereen hier ziet dat u dik bent.”zegt Dik genadeloos. “En uw man durft vast niets anders te zeggen. U ziet er uit als een sumo worstelaar! U eet zeker de hele koelkast leeg?”

Mevrouw is ontzet. Wat een onbeschoftheid! Die man heeft lef! Het zweet staat op haar voorhoofd en ze trilt van ingehouden drift. Vanuit haar ooghoek ziet ze iemand aankomen lopen. Het is de Bedrijfsmanager.

“Wat is hier aan de hand meneer en mevrouw?” vraagt hij beleefd.

Meneer Bedrijfsmanager is één en al heer. Stropdas, pak, naamplaatje en een strenge uiterlijk laten aan iedereen zien dat er met deze meneer niet te spotten valt.

“Nou meneer…” ze kijkt naar zijn naamkaartje. “meneer Benny Dom, Ooo, oooo ja…" zegt ze weifelend, "Zo heet u toch echt mag ik aannemen? Nou meneer Dom, deze meneer wil mijn taart afpakken! Ik had het het eerste gepakt. Ineens gaat hij me uitschelden en lelijke dingen tegen me zeggen! Ik laat me niet beledigen door deze blaaskalk!” zegt mevrouw met wiebelende onderkinnen. “En hij scheldt me ook nog uit voor dik! DIK zeg ik u! Hoe durft hij!!! Iedereen hier kan zien dat ik een beetje gezet ben maar VET ben ik absoluut niet!!” zegt mevrouw woedend.

Meneer Dom kijkt naar mevrouws ronde lijf en dikke onderkinnen en kucht. “Nee hoor mevrouw, u bent absoluut niet dik" zegt hij  sussend, "en niemand mag u zo beledigen, daar heeft u helemaal gelijk in. In mijn winkel heerst orde en netheid. Ik heet niet voor niets Benny Dom!” Hij draait zich om naar Dik. “Meneer, mag ik weten hou u heet?”

 

Dik kijkt mevrouw uitdagend en boos aan. Hij is inmiddels zó kwaad dat hij bijna niet meer uit zijn woorden kan komen. “Dik Sack!” zegt hij triomfantelijk.

“Ooooooo, hoe durft u!!! HOE DURFT U???? Ziet u, nou doet hij het weer!!” zegt mevrouw zeer boos.

“Meneer, wij zijn een degelijke winkelketen, hier wordt niet gescholden. Ik vraag u nogmaals, hoe heet u?”
Dik kijkt hem aan. “Dik Sack zeg ik toch?” zegt hij weer. “En ik zeg u, mevrouw is zo dik dat ze op ontploffen staat! Moet u eens kijken hoeveel zwembanden ze om heeft! Ik tel er zo al 3! Slagroomtaart is uit den boze met zo’n figuur!”

Hij draait zich om naar mevrouw en voegt er nog aan toe: “Dat u nog kunt lopen is een wonder. Je kunt bijna je benen niet meer zien door alle vet heen!”

De mensen die eromheen staan slaken een kreet van ontzetting. Ze kijken elkaar aan. Die man heeft wel lef zeg!

Meneer Dom kijkt met open mond naar Dik. “Meneer, zulke taalgebruik is in mijn winkel absoluut niet acceptabel. Dat mevrouw zo dik is kan ze vast ook niets aan doen!” verschrikt draait hij zich naar haar toe. “O, pardon mevrouw! Dat bedoelde ik uiteraard niet zo! Het komt door meneer Sack.” zegt hij snel.

Het kwaad is echter inmiddels al geschied. Mevrouw is des duivels. Met ingehouden woede spreekt ze weer.

 

“Momentje,” zegt ze en ze kijkt Dik aan. “HEET u Dik Sack???”

“Ja! Ik heet inderdaad Dik Sack! En ik ben er reuze trots op want iedereen die mij kent weet dat ik een zeer beschaafde man ben!! Bescheiden en wel opgevoed!” Hij steekt zijn borst vooruit en kijkt haar vol zelfgenoegzaamheid aan.

“En dan noemt u MIJ een dikzak??? Terwijl u zo heet?? Dat noem ik nou nog eens humor! Werkelijk waar! Nou meneer Dik Sack, u mag van mij deze heerlijke slagroomtaart hebben hoor! Ik hoef het niet meer en ik gun het u van harte!” Met een fikse zwaai slaat ze de slagroom taart zo in Diks gezicht. De slagroom druipt van zijn neus af, het komt op zijn jas, zijn broek en op zijn schoenen terecht. Met haar handen smeert ze de restant uit in zijn haar. Iedereen staat erbij en kijkt ernaar. Niemand zegt iets, ze zijn te geschokt.

“Alstublieft meneer Dik Sack en dat het u fijn mag smaken!” en ze draait zich om een waggelt weg. Het publiek komt niet meer bij. Ze liggen in een deuk. Hij krijgt wat hem toekomt die vervelende man! Brutaal en onbeschoft als hij is. Zo!

De bedrijfsmanager kijkt met ingehouden lachen naar Dik. Onderwijl pakt Dik zijn karretje. Stijf en verontwaardigt loopt hij langs een hoop verbaasde mensen, die totaal niet weten wat er gebeurt is,  richting de kassa. Hij kijkt niet op of om en loopt stug door. Druipend van de slagroom doet hij zijn boodschappen op de loopband. Er zit cake aan zijn voorhoofd vastgeplakt maar dat deert hem niet. Er steekt een stukje chocola uit zijn oor en rode jam loopt van zijn neus naar zijn mondhoek. Bovenop zijn hoofd ligt een stukje ananas.

 

De kassiere rekent alles af. Tersluiks kijkt ze naar hem en probeert niet te lachen maar echt lukken doet het haar niet. Dik doet alles weer in de kar en wacht op het eindbedrag.

“Zo meneer,” lacht het meisje hem toe,”dat wordt dan 250 euro alstublieft.” zegt ze vrolijk.
Dik stikt zowat. “250 euro????? 250 euro????? Voor dit???” vraagt hij boos en wijst naar zijn karretje.

“Ja meneer, u heeft een heleboel spullen gekocht en dan tikt het zo aan weet u…” zegt het meisje.

 

                                                                                  -------------

“Ja moeder, hij stond erop om zelf de boodschappen te doen. Als dat maar goed gaat. Je weet hoe hij is…. O gut….. ik hou mijn hart vast!” Mevrouw Sack zit op de bank met een kop koffie in haar hand.

De deur gaat open en Dik staat voor haar. Slagroom overal en boodschappentassen in zijn handen.

“Dik! Wat is er in hemelsnaam gebeurd?” vraagt zijn vrouw geschrokken. Ze heeft haar hand voor haar mond en kijkt ontzet. “Moeder, ik bel je straks terug!” en ze hangt snel op.

“Er is niets gebeurt. Ik heb gewoon de boodschappen gedaan. O, en ik heb tamponnen en maandverband voor je meegenomen. Ze waren in de aanbieding.” zegt hij.

“Maar Dik, dat gebruik ik toch allang niet meer? Ik ben 70! Je hebt toch niet weer ruzie met iemand gemaakt? Alsjeblieft, zeg dat je geen ruzie hebt gemaakt! En hoeveel was je kwijt in totaal?” vraagt ze er achteraan.

“250 euro. En ik wil er niet meer over praten!” zegt Dik
“250 euro? Ben je gek? Ik weet niet wat ik hoor!”

Dik loopt weg. Hij is het zat. Met een klap slaat hij de deur achter zich dicht. Dan gaat het weer open en steekt hij zijn hoofd om de deur heen. “O, en nog iets, je mag voortaan zelf wel de boodschappen doen. Mij teveel dikke mensen daar!”

Klap. De deur is weer dicht. Dan gaat het weer open. “En ik hoef voorlopig ook geen slagroomtaart meer te hebben!”

Klap. Deur dicht.

 

 

20/01/2013